Tanrıların payitahtından Hz. İbrahim’in evine

Bu yol neyin peşinde

“Keşfettiğiniz her şey size bir şey kattığı kadar sizinle beslenir. Okuduğunuz her masal , mitos ve efsane , onun ömrünü uzattığınız bir dokunuştur.” Mesut Alp

Kommagene kralı I. Antiokhos kendi yasasını heykellerin sırtına yazdırmış. İki yüz otuz yedi satır. Uluslararası Nemrut Vakfı’nın yayımladığı çeviride kral , dindarlığı krallığının en güvenli koruyucusu saydığını söylüyor. Bu tepenin de ona tanıklık edecek olandan yoksun kalmasını istiyor.

Nemrut bir anıt mezar olmanın ötesinde , ölümlü insanın ölümsüzlüğü aramasının da sembolü. Doğunun ve batının varisi bir kral , tanrılara yakın olmak için dağın tepesine çıkmış. İki uygarlığın sentezi olan bu anıt , geçmişle gelecek arasında da bir köprü.

Biz o taşların yanında uzun uzun kalıp güneşi batırıyoruz.

Yolun üstünde Cendere Köprüsü var. Roma İmparatoru Septimius Severus döneminde XVI. Flavia Firma Lejyonu yapmış ; askerlerin ayak izlerinin yanı sıra İpek Yolu tüccarlarının alın terinden de izler taşıyor. Karakuş Tümülüsü ise Kommagene’nin kadın belleğinin alanı ; tepedeki aslan ile kartal binlerce yıldır orada bekliyor.

Göbeklitepe’ye tarihi yeniden yazmaya değil , onu bu kez farklı bir şekilde anlamaya gidiyoruz. Henüz tekerleğin olmadığı , yazının keşfine daha binlerce yılın olduğu çağların şahidi orası. Kimine göre tapınak , kimine göre kamusal yapı ; biz o taşların sessizliğine kulak veriyoruz.

Balıklıgöl’de , on bin yıldan uzun süredir kutsiyetini koruyan su kaynağının başında oturuyoruz. Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’nde ilk birkaç bölümü birlikte geziyoruz ; sonra herkes kendi sessizliğinde kalıyor , çıkışta buluşuyoruz. Akşam sıra gecesi.

Karahantepe , Göbeklitepe’de yarım kalan satırların devamı. Harran’a ise kuzeyden güneye , doğudan batıya neredeyse her kervan uğramış ; bir tas su içip bir kıymet bırakmış. Antik şehri panoramik geziyor , kümbet evlerin serinliğinde çay içiyoruz.

Sonra Urfa. Bir önceki gelişimizde , grubu havalimanına yolcu ettikten sonra sabah zikrine kaldım. Yanımda , uçak biletini “yanlış aldığı için” kalan Aslı vardı. Zikrin nerede olacağını sormak için yanımdaki hanıma döndüm ; bana “I don’t speak Turkish” dedi. Sonra sarmaş dolaş olduk. Bana “Ömrün fruze olsun sen fruze ol” dedi.